जनताको जनमात्रामा न्यायको जादू

जनताको जनमात्रामा न्यायको जादू

तोमनाथ उप्रेती

जनगणना जालझेलमा जमे जाल,
जनताका जीवनमा झल्झली छैन हाल।
नीति नक्कली नभई निष्ठा हो, नभए,
नक्कली नाटकले नदिन्छ न कुनै फल।

वृद्धिदर घट्दै छ, युवाको उल्लास पनि मन्द,
तर कागजका कथाले कँदैनन् कहिले बन्द।
जनसङ्ख्या नीति नायक होइन नाटकको पात्र,
कार्यकमहरू क्रियामा होइन, झुठो संवादको पात्र।

सरकारका तीन तले सिँढी, सपनाको संजाल,
तर धरातलमा देखिन्छ धोका र दलाल।
नक्कली वचन, निबन्धको सुँगुर,
जनताको जागरण छैन, तल्लो स्तरको सुगुर।

जनसङ्ख्या मात्र होइन, चाहना छ मुक्ति,
अधिकारलाई च्याप्ने चालमा छैन कुनै भक्ति।
राजनीतिक रहरले रानी जस्तै राज,
तर जनताको जनमात्रामा छ अझै काज।

नीति नभए झुक्का झार्ने झोला,
सामाजिक आवश्यकताको बाटो अधोलो।
राजनीतिक व्यथाले व्यर्थ बनायो देश,
समाधानको सूत्र सधैं झुट्टै मेश।

युवा शक्तिलाई खर्च गर्नु छ, ख्याल गर्नु छ,
जनसङ्ख्या लाभांशलाई लाभ दिने चाल गर्नु छ।
तर भित्तामा लेखिएको नीति कुरा होइन,
जीवनका रंगहरू झल्कने रहर होइन।

नीतिका नक्शामा नैतिकता नभए,
सडकमा झरपात झरे झैं भँड्किए।
सन्तुलनको सूत्रमा स्वार्थ झुन्डिए,
जनताको ज्यानले जाडो झेले।

सरकारी सिलबन्दी सिँगार्ने सिल्ली,
तर आम जनताको जीवन बन्ने गिल्ली?
नीति कार्यान्वयन होइन, पपरी खेल,
माथि माथि मात्र चम्किने मेल।

समस्या देखिन्छ, समाधान कहिँ छैन,
राजनीतिक नाचमा जनताले सोँच्न पाउँदैनन्।
तर हास्ने ठाउँ छ, यो नाटककै बीच,
नेताहरूले भने झैं ‘सबै छ ठीक’।

जनताका सपनालाई झुक्याउने बाजीगरी,
नीति मात्र होइन, नाटक पनि पुरानो कहानी।
तर आशा छ, सत्यको सूर्य छिट्टै उदाउने,
नीतिको नमीठो नाटक एक दिन समेटिने।

जातीयता, क्षेत्रीयता, भाषिकता चिढे,
अन्तरजातीय अनकूलता झल्के।
तर यस्तो नेपाल जसले न्याय खोज्छ,
आफ्नै विवेकबाट विकास बुनछ।

नीति नभए कर्म शून्य, सुकुम्बासी,
नीति भए कर्ममा निहित सुमधुर संगीत।
राजनीतिज्ञलाई चाहिन्छ सत्यको दर्शन,
जहाँ जनताको सेवा हो सर्वोच्च स्थान।

जब सत्ता सेवा बन्नेछ, स्वार्थ घट्नेछ,
तब जनताको जग बस्नेछ, जागृत हुनेछ।
सन्तुलित जनसङ्ख्या संरचना संगसँगै,
देशले देख्नेछ नयाँ बिहानको उज्यालो पार।

समृद्धि, शान्ति र न्यायको यात्रा शुरु हुनेछ,
जहाँ नीति र कर्म एकसाथ उचाल्नेछ।
शासनको सिँगार सत्य र सदाचारले,
तरिका नैतिकताले मनाउनेछ राज।

सत्ता केवल पद होइन, पवित्र कर्मभूमि हो,
जहाँ जनताको जीवन नै सर्वोपरि हो।
राजनीतिक नाटक होइन, जनताको नायक बन्नु हो,
नीति कार्यान्वयनको साँचो पथ देखाउनु हो।

तसर्थ, यो नीति नीति मात्र होइन, न्यायको जिन्दगी हो,
जहाँ जनताको आकांक्षा साकार, आशा अनन्त हो।
जनसङ्ख्या मात्र होइन, मानवीयता हो मुक्ति,
नीतिको नयनाले हेर्ने छ उज्यालो भुक्ति।