विजय

विजय

तोमनाथ उप्रेती

बिहानको चिसो हावा
सहरका पर्खालमा छाम्दै हिँड्दै थियो

पाना पल्टिने ध्वनि
मसीको गन्ध, अक्षरहरूको जीवन
उसको हात काँप्थे, तर मन स्थिर थियो।

चिया पसलको कुनामा बस्दा
वाष्पले चस्मा धमिल्याउँथ्यो
पाना हावामा उफ्रँदा
ऊ उनीहरूलाई समात्थ्यो
“म तिमीहरूलाई हृदयमा उतार्न चाहन्छु।”

रातमा, जूनको उज्यालोले
सहरको आवाज मौन बनाउँथ्यो
अक्षरहरूमा अर्थको गहिराइ थियो
उसको कोठा सानो, तर सपना विशाल।

समयको सुईले काट्दै गर्दा
टेबुलमा किताब र कापीहरूको थुप्रो

सहर उज्यालो, किताबका पानाहरू हावामा फर्फराउँदै
एक साधारण केटाको असाधारण विजय
मेहनत, लगन र निरन्तरता
तीन शब्द, उसको जीवनको प्रकाश।