सुनवर्षी पोखरी

सुनवर्षी पोखरी

तोमनाथ उप्रेती

नील नभको नीरव नजरमा
सुनवर्षी पोखरी शान्तिको सुमधुर श्वास बनी बग्छ,
पानीका पाटीहरूमा प्रेमको पदचाप पखालिन्छ,
तरङ्गका ताना-बाना भित्र
तृष्णाको तुषारविन्दु टल्कन्छ।

हरेक हिलोको हृदयमा हरियालीको हाँसो हाँस्छ,
साँझको सुनौलो सूर्यमा साकार सपनाहरू सल्किन्छ,
सुनवर्षी पोखरी शीतल सुमनजस्तो
शरीरमा मात्रै होइन, आत्मामा सुगन्ध सिञ्चिन्छ।

हरेक तरङ्ग तलाउको तपोवनजस्तो,
हाम्रो हृदयको हाहाकारमा हार्मोनी बजाउँछ,
पानीको पवित्र पल पल्टिएर
पृथ्वीको प्यासलाई पखाल्दै
आत्माको आह्वानमा अविरल अझै बोलाउँछ।

सुनवर्षी पोखरीको पवित्र पानिहरू
प्रार्थनाका पर्खाल भित्र परावर्तित पवित्रता बनेर पस्छन्,
मौन मन्द मुस्कानजस्तै माटोमा मिल्छन्,
शरीरको श्रममाथि शान्तिको सल्लाह सुनाउँछन्।

चराहरूको चञ्चल चिरबिरमा चेतनाको चमक छ,
हावाको हल्का हर्षमा हृदयको हिँडाइ छ,
साँझमा सूर्य अस्ताउँदा,
सुनौलो किरण जलको जमिनमा झल्किन्छ,
त्यो प्रकाशले प्रतिक्षाको पाठ पढाउँछ,
पुनः पर्ख, पुनः पल्क, पुनः पाखुरामा पृथ्वी अँगाल।

यो पोखरी पानी मात्र होइन,
जीवनको जिन्दगीमा जबरजस्त जादू छ,
अस्तित्वका अन्धकारमा उज्यालो उजागर गर्छ,
आशाका आकाशलाई आलोकित गर्छ।

सुनवर्षी पोखरी—
सुगन्धित स्वास, सुनौलो सपनाको संग्राहक,
निश्चल नयनजस्तो, नीरव नादजस्तो,
स्मृतिका सागरमा, समर्पणको संगीतजस्तो।

पानीको पवित्र पुकारमा आत्मा अँगालिन्छ,
शरीरका श्रम र सन्ताप भुलिन्छ,
मौन जलमा मिलेर मन रमाउँछ,
शान्तिको शिखरमा पुगेर श्वास समाधिमा समाउँछ।

पोखरीको पानीले आत्मा सिञ्चिन्छ,
पुनर्जन्मको पथमा प्रस्थान गर्न प्रेरित गर्छ,
निश्चल नयनले नभ हेरेझैँ,
नभएको नभमा आत्मालाई अभिसिक्त गर्छ।

जसरी जल निरन्तर नयाँ रूप पाउँछ,
हामीले पनि हरेक दिन नयाँ चेतनाको जोगी बन्न सिक्नुपर्छ,
प्रत्येक श्वासमा शुद्धताको शंखनाद,
प्रत्येक दृष्टिमा दिव्यताको दीप जलाउन सिक्नुपर्छ।

सुनवर्षी पोखरी—
त्यो शान्तिको शिखर जहाँ श्वास सुगन्धित हुन्छ,
जहाँ आत्मा आराधनामा रम्छ,
जहाँ जीवनको जलजात्रामा आत्मा शुद्ध हुन्छ।

तिमी पोखरी होइनौ,
तिमी चेतनाको चेतनामूलक चेतनाशक्ति हौ,
तिमी जल होइनौ,
तिमी जीवनको ज्योति, जागरणको ज्वाला हौ।

तिमी हौं हाम्रो भित्रको मौन पुकार,
हाम्रो श्रमको साक्षी,
हाम्रो शान्तिको शरण,
हाम्रो आत्माको आराधना।

ओ सुनवर्षी पोखरी—
तिमीले हामीलाई सम्झाउँछौ,
शान्ति कुनै पराइ नहीं, हाम्रो आफ्नै अन्तरात्माको आवाज हो,
जसरी सुनौलो सूर्य अस्ताउँछ,
त्यसरी नै आशाको अरुणोदय हुन्छ।

तिमी स्वच्छता, समर्पण, साधनाको सन्देश हौ,
तिमी शान्ति, प्रेम, आस्थाको शिखर हौ,
तिमी जीवनको जलजात्रामा
आत्मालाई अभिषेक गर्ने अविरल प्रवाह हौ।

तिमी पोखरी होइनौ, तिमी परमात्माको प्रतिविम्ब हौ।