नादको नवप्रभा

तोमनाथ उप्रेती

पारवर्ती परालोकको पवित्र पदचापमा,
शून्यताका संग्रहीत सौरभहरू सुमधुर स्वरमा,
वेदको विमल वाणीमा, विरक्तिको वीणा बज्छ,
सत्यको सूर्य सन्नाटामा सुवर्ण किरण छर्छ।

ब्रह्म बन्छ बूँदहरूमा, आत्मा बन्छ अणुहरूमा,
अद्वैतको अमृत अश्रु, अविनाशी आकाशमा झर्छ,
जन्म–मृत्युका जाललाई ज्वलन्त ज्वालाले जलाउँदै,
मोक्षको मधुर मञ्जरी, मुक्ति संगीत गुञ्जाउँछ।

ज्ञानको ज्योतिर्मय ज्योत्स्नामा, जागृति जाग्दै जान्छ,
धर्मको दिव्य दरबारमा दया दीप प्रज्वलित हुन्छ,
शुद्ध श्वासमा शान्तिको शिखा सुमधुर सुस्केरिन्छ,
करुणाको कलकल कलशमा कर्पूर कोमलता रसाउँछ।

वेदान्तको विराट वृक्षमा, विवेकको विपुल पुष्प फुल्छ,
नैतिकताको निर्मल नदीमा न्यानो निर्झरिणी बग्छ,
सदाचारको सौर्य सहस्रांशुले स्वर्णिम स्वप्नलाई स्पर्श गर्छ,
संयमको सागरमा सन्तोषको शंख ध्वनित हुन्छ।

सम्बन्धहरूमा समता, सत्वमा शौर्यको संगम,
शून्यताको शोभामा शाश्वत सत्यको संग्राहक,
संसारको सबै सिमाना संगठित स्वस्तिमा समाहित,
सद्गुणको सन्देश स्वाधीनताको सन्ध्यामा सङ्गीतित।

पृथ्वीको प्रलय–पथमा पनि प्रेमको पलाश पलाउँछ,
तिम्रो आत्मामा अनन्त आकांक्षाको अर्घ्य अर्पण हुन्छ,
साँसको संगीतमा सँधै संस्कारको सितार गुन्जन्छ,
शाश्वतको शिरमा शान्तिको शीरपिच्छ छरिन्छ।

जसरी जुगौँ–जुगौँसम्म जलज–सूर्यलाई झल्काउँछ,
त्यसरी आत्मा अखण्डता र अमरत्वको आधार बन्छ,
वेदान्त चिन्तनमा विहानको विनम्र वायु बग्छ,
सृष्टिको सन्देशलाई सृष्टिमा साकार पार्दै उज्यालो छर्छ।

अहंकारका अन्धकारलाई आत्मा बन्छ अग्निज्वालामा,
लोभका लहरलाई लय बनाउँछ ललाटको लालीमा,
वेदान्त चिन्तनको वाणीमा विजयी विश्वास बग्छ,
र, आत्मा ब्रह्मसँग मिलेर मुक्ति महोत्सवमा नाच्छ।