२१औँ शताब्दीको युवा जागरण : विश्व नेतृत्वको नयाँ अनुहार

 २१औँ शताब्दीको युवा जागरण : विश्व नेतृत्वको नयाँ अनुहार

तोमनाथ उप्रेती

बिषय प्रवेश

आजको विश्व तीव्र गतिमा परिवर्तन भैरहेको छ। प्रविधिको उन्नति, सामाजिक सञ्जालको सामर्थ्य, जलवायु संकट, आर्थिक असमानता र लोकतान्त्रिक प्रक्रियाका चुनौतीहरूले गर्दा राजनीति र शासनमा पुराना ढाँचा र अनुभव मात्र पर्याप्त छैनन्। यसको उत्तरदायित्व युवा पुस्तामा सर्न थालेको छ, जसले वर्तमान सामाजिक–आर्थिक समस्यालाई नयाँ दृष्टिकोण, ऊर्जा र नवीनतम समाधानको साथ अघि बढाइरहेको छ। युवा नेतृत्व उत्साह, नवीनता, साहस र समावेशी सोचको प्रतिनिधित्व पनि हो जसले दिगो परिवर्तनका लागि आवश्यक सकारात्मक राजनीति र शासन संरचना निर्माणमा उद्यमी भूमिका खेल्न सक्छ।

२१औँ शताब्दीको सुरुवातसँगै विश्व राजनीतिमा नयाँ प्रवृत्ति देखा परेको छ—युवा नेतृत्वको उदय। सूचना प्रविधि, विश्वव्यापी सम्पर्क र सामाजिक चेतनाको विस्तारले युवाहरूलाई केवल मतदाता मात्र नभई परिवर्तनका सक्रिय वाहकका रूपमा स्थापित गरेको छ। डिजिटल युगले युवालाई विश्वका घटनाक्रमसँग प्रत्यक्ष जोडेको छ, जसका कारण उनीहरू सामाजिक न्याय, वातावरणीय संरक्षण, मानव अधिकार र सुशासनका विषयमा पहिलेभन्दा धेरै मुखर बनेका छन्।

विश्व राजनीतिमा युवाको प्रभाव केवल आन्दोलन वा सामाजिक अभियानमा सीमित छैन; नेतृत्व तहमा पनि उनीहरूको उपस्थिति बढ्दै गएको छ। उदाहरणका लागि, इम्यानुएल म्याक्रोंतुलनात्मक रूपमा कम उमेरमा फ्रान्सको नेतृत्वमा पुगेका थिए भने जेसिन्डा आर्डर्नले सहानुभूतिपूर्ण, उत्तरदायी र आधुनिक नेतृत्वको उदाहरण प्रस्तुत गरिन्। त्यस्तै, जलवायु परिवर्तनको मुद्दामा विश्वव्यापी चेतना जगाउन ग्रेटा थुनबर्ग जस्ता युवाहरूले अन्तर्राष्ट्रिय राजनीतिक विमर्शलाई नै प्रभावित गरेका छन्।

यस प्रकारको युवा जागरणले परम्परागत शक्ति–राजनीतिक सोचलाई चुनौती दिएको छ। पारदर्शिता, समावेशिता, नैतिक नेतृत्व र दिगो विकास जस्ता मूल्यहरूलाई केन्द्रमा राख्दै नयाँ पुस्ताले विश्व राजनीतिमा नयाँ दृष्टिकोण प्रस्तुत गरिरहेको छ। परिणामस्वरूप, २१औँ शताब्दीको नेतृत्व केवल अनुभव र शक्ति मात्र होइन, नवप्रवर्तन, संवेदनशीलता र भविष्यप्रति उत्तरदायित्वमा आधारित हुँदै गएको देखिन्छ। यही परिवर्तनले विश्व राजनीतिलाई नयाँ दिशा दिने सम्भावना बलियो बनाएको छ।

विश्व राजनीति लामो समयदेखि अनुभव, परम्परा र अस्तित्ववादी नेतृत्वद्वारा परिचालित हुँदै आएको छ। तर २००० तिरदेखि विश्वका अग्रणी लोकतान्त्रिक र गैरलोकतान्त्रिक देशहरूमा पनि ३०–४० वर्षका भित्रका नेताहरू सरकारले प्रमुख पदमा बसेका उदाहरणहरू बढ्दै गएका छन्। युवा नेतृत्वले संचारको नवीन प्रयोग, डिजिटल सहभागिता, सामाजिक उत्तरदायित्व, पारदर्शिता र दिगो नीति निर्माण जस्ता क्षेत्रमा ठूलो प्रभाव छाडेका छन्।

२००० पछि विश्वका धेरै देशले उल्लेखनीय युवा नेताहरू (४० वर्षमुनि) लाई सर्वोच्च राजनीतिक पदमा नियुक्त गरेको देखिन्छ। विशेषगरी युरोप र अफ्रिकामा २०१०–२०२० दशकमा युवा नेतृत्वको उदय तीव्र रूपमा देखिएको छ। यी नेताहरूले नवीन सोच, समावेशी नीतिगत दृष्टिकोण र दिगो परिवर्तनका लागि शक्तिशाली नेतृत्व प्रस्तुत गरेका छन्।

बालेन शाह

बालेन शाह (वास्तविक नाम: बालेन्द्र शाह) नेपाली राजनीतिज्ञ, र्‍यापर, गीतकार, सङ्गीत निर्माता तथा संरचनात्मक इन्जिनियर हुन्। उनको जन्म वि.सं. २०४७ वैशाख १४ गते काठमाडौँको नरदेवीमा  भएको थियो। उनका पिता डा. रामनारायण शाह आयुर्वेदिक चिकित्सक हुन् भने माता ध्रुवदेवी शाह हुन्। उनको पुख्र्यौली घर महोत्तरी जिल्लाको एकडारा गाउँपालिकामा पर्दछ। उनले काठमाडौँस्थित ह्वाइटहाउस इन्स्टिच्युट अफ टेक्नोलोजीबाट सिभिल इन्जिनियरिङमा स्नातक तथा भारतको विश्वेश्वरय्या प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालयबाट स्ट्रक्चरल इन्जिनियरिङमा स्नातकोत्तर गरेका छन्।

सङ्गीत र कवितामा रुचि राख्ने शाहले २०६९ सालमा “सडक बालक” नामक र्‍याप गीतबाट आफ्नो सांगीतिक यात्रा सुरु गरेका थिए। सामाजिक विषयवस्तु र युवाको आवाजलाई अभिव्यक्त गर्ने उनका गीतहरूले उनलाई युवामाझ लोकप्रिय बनायो।

वि.सं. २०७९ को स्थानीय तह निर्वाचनमा उनले स्वतन्त्र उम्मेदवारका रूपमा काठमाडौँ महानगरपालिकाको मेयर पदमा उम्मेदवारी दिएका थिए। उनले ६१,७६७ मत प्राप्त गर्दै नेपाली काङ्ग्रेसकी सिर्जना सिंह र नेकपा एमालेका केशव स्थापितलाई पराजित गरी ऐतिहासिक विजय हासिल गरे।

मेयरका रूपमा उनले शहरी व्यवस्थापन, सार्वजनिक सेवा सुधार र सुशासनको प्रयास गरे। आफ्नो कार्यकाल पूरा भएपछि उनले २०८२ मा मेयर पदबाट राजीनामा दिएर राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीमा प्रवेश गरे र झापा–५ बाट प्रतिनिधि सभा निर्वाचन जित्दै राष्ट्रिय राजनीतिमा नयाँ अध्याय सुरु गरी भावी प्रधानमन्त्रीका रूपमा उभिउका छन्।

सेबास्टियन कुर्ज (अष्ट्रिया)

२०१७ डिसेम्बरमा ३१ वर्षको उमेरमा सेबास्टियन कुर्ज अष्ट्रियाका चान्सलर बने, जसले उनलाई विश्वकै सबैभन्दा युवा प्रमुख कार्यकारी नेताहरूको सूचीमा राख्यो। कुर्जले परम्परागत राजनीतिक संरचनालाई चुनौती दिएर नयाँ सोच र दृष्टिकोण प्रस्तुत गरे। उनले नवप्रवर्तन, आर्थिक सुधार र युवा सहभागितामा जोड दिए, जसले अष्ट्रियाली राजनीतिक परिदृश्यमा परिवर्तन ल्यायो। कुर्जको नेतृत्वले युवा शक्ति र नवीनता राजनीतिक नेतृत्वमा कत्तिको प्रभावकारी हुन सक्छ भन्ने उदाहरण पेश गर्‍यो। उनका निर्णय र नीति कार्यक्रमले देशमा अर्थतन्त्र, सामाजिक नीति र लोकतान्त्रिक प्रक्रियामा सुधारको बाटो खोल्‍यो।

सान्ना मारिन (फिनल्याण्ड)

सान्ना मारिनको विदेश नीति व्यवहारिक यथार्थवाद, लोकतान्त्रिक मूल्य र बहुपक्षीय सहकार्यमा आधारित थियो। उनले फिनल्याण्डको परम्परागत तटस्थ नीतिलाई नयाँ सुरक्षा परिवेशअनुसार पुनःपरिभाषित गरिन्। विशेषतः सन् २०२२ मा रसिया द्वारा युक्रेनमाथि गरिएको आक्रमणपछि युरोपको सुरक्षा संरचनामा मौलिक परिवर्तन आएको भन्दै उनले स्पष्ट र दृढ अडान लिइन्।

मारिनको नेतृत्वमा फिनल्यान्डले मानवीय सहायता, कूटनीतिक समर्थन र अन्तर्राष्ट्रिय कानुनको पक्षमा उभिँदै युक्रेनको सार्वभौमिकताको समर्थन गर्‍यो। यही सन्दर्भमा राष्ट्रपति साउली निनिस्टोसँग सहकार्य गर्दै उनले फिनल्यान्डको सुरक्षा नीतिमा ऐतिहासिक निर्णय गरिन्— नाटो सदस्यताका लागि आवेदन। यो निर्णय लोकतान्त्रिक मूल्य र सामूहिक प्रतिरक्षाको प्रतिबद्धता थियो।

युरोपेली संघभित्र पनि मारिनले मानवअधिकार, जलवायु कूटनीति र लैङ्गिक समानताको विषयलाई विदेश नीतिको केन्द्रीय एजेन्डा बनाइन्। साना राष्ट्रले नियम-आधारित अन्तर्राष्ट्रिय प्रणालीमै आफ्नो सुरक्षा सुनिश्चित गर्न सक्छन् भन्ने उनको विश्वास स्पष्ट देखिन्छ। समग्रमा, साना मारिनको विदेश नीति साहसी, मूल्यकेन्द्रित र बदलिँदो विश्व व्यवस्थासँग अनुकूल थियो।

फिनल्याण्डकी सान्ना मारिन ३४ वर्षको उमेरमा प्रधानमन्त्री बनेकी थिइन् र विश्वकै सबैभन्दा युवा प्रधानमन्त्रीको रूपमा परिचित भइन्। उनले आफ्नो नेतृत्वमा समावेशी समाज, लैङ्गिक समानता र सामाजिक सुरक्षालाई प्राथमिकता दिए। मारिनले शिक्षा, स्वास्थ्य र सामाजिक सुरक्षामा सुधार र नवप्रवर्तनको मार्ग प्रस्तुत गरिन्। विशेष गरी कोभिड–१९ महामारीको समयमा उनको नेतृत्वले फिनल्याण्डलाई प्रभावकारी र समयमै निर्णय लिन सक्षम बनायो। उनका रणनीति र नीति कार्यक्रमले देखाए कि युवा नेतृत्वले जटिल चुनौतीहरूमा पनि दिगो सुधार र समाजको भलाइका लागि ठोस कदम चाल्न सक्छ।

ओलेक्सिय होन्चारुक (यूक्रेन)

३५ वर्षको उमेरमा प्रधानमन्त्री बनेका ओलेक्सिय होन्चारुकले आफ्नो नेतृत्वमा अर्थतन्त्र सुधार, भ्रष्टाचार विरोध र युवा नीति नेतृत्वलाई प्रमुख प्राथमिकता बनाएका थिए। उनले परम्परागत प्रशासनिक संरचनामा सुधार ल्याउने र सरकारी प्रणालीमा पारदर्शिता सुनिश्चित गर्ने उद्देश्यका साथ काम गरे। उनका प्रयासहरूले युवा सहभागिता, नवप्रवर्तन र प्रशासनिक दक्षतामा केन्द्रित नीति निर्माणलाई अघि बढायो। महामारी, आर्थिक चुनौती र राजनीतिक दबाबको बीचमा पनि होन्चारुकले आफ्नो दृष्टिकोणमा दृढ रहँदै देशमा स्थिरता, सुधार र दिगो विकासको मार्गचित्र तयार गरेका थिए। उनको नेतृत्वले युवा शक्ति र राजनीतिक नवप्रवर्तनको महत्व देखायो।

इब्राहिम ट्राओरे (बुर्किना फासो)

इब्राहिम ट्राओरे बुर्किना फासोका अन्तरिम राष्ट्रपति तथा सैनिक नेता हुन्। उनी १४ मार्च १९८८ मा बुर्किना फासोको केरा क्षेत्रमा जन्मिएका हुन्। भू–विज्ञानमा स्नातक अध्ययनपछि उनले सन् २००९ मा बुर्किना फासोको सेनामा प्रवेश गरे र आतंकवादविरुद्धका विभिन्न सैन्य अभियानमा अनुभव प्राप्त गरे। उनले माली युद्धमा संयुक्त राष्ट्रसंघीय शान्ति मिसन अन्तर्गत पनि सेवा गरेका थिए।

सेप्टेम्बर २०२२ मा उनले तत्कालीन राष्ट्रपति पॉल–हेन्री सान्डाओगो डामिबालाई सत्ताच्युत गर्दै सत्ता हात पारे। ३४ वर्षको उमेरमै राष्ट्रप्रमुख बनेका ट्राओरे देशकै मात्र होइन, विश्वकै सबैभन्दा कान्छा राष्ट्रप्रमुखमध्ये एक बने। उनको नेतृत्व राष्ट्रवादी, प्यान–अफ्रिकन र पश्चिमी प्रभावविरुद्धको विचारधाराबाट निर्देशित देखिन्छ।

राष्ट्रपतिको रूपमा उनले फ्रान्स र इकोवाससँग दूरी बढाउँदै माली र नाइजरसँग सहकार्य सुदृढ गरे तथा सहेल राष्ट्रहरूको गठबन्धन निर्माणमा प्रमुख भूमिका खेले। यद्यपि उनको शासनकालमा प्रेस स्वतन्त्रता, राजनीतिक विपक्ष र नागरिक अधिकारमाथि कडाइ भएको आरोप पनि लागेको छ।

ट्राओरे आफूलाई “युद्धकालीन नेता” को रूपमा प्रस्तुत गर्दै सुरक्षालाई प्राथमिक एजेन्डा बनाइरहेका छन्। उनका समर्थकले उनलाई युवापुस्ताको आशा मान्छन् भने आलोचकहरूले लोकतान्त्रिक संक्रमण लम्बिएको आरोप लगाउँछन्।

२०२२ मा केवल ३४/३५ वर्षको उमेरमा इब्राहिम ट्राओरेले सैन्य कूपमार्फत सत्ता सम्हाले। उनले बुर्किना फासोमा राजनीतिक स्थायित्व र सुधारको चुनौती सामना गर्दैछन्। ट्राओरेको नेतृत्वमा देशले साँस्कृतिक, सामाजिक र आर्थिक अस्थिरतासँग जुझ्नु परेको छ। उनी भ्रष्टाचार, असमानता र सुरक्षा संकटसँग जुझ्दै राजनीतिक संरचना सुधार र राष्ट्र निर्माणको प्रयासमा छन्। उनका कदमहरूले देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले कठिन परिस्थितिमा पनि निर्णय क्षमता, साहस र दिगो परिवर्तनका लागि रणनीति अपनाउन सक्छ। उनी देशको भविष्यमा स्थायित्व र सुधार ल्याउने प्रयासमा अग्रसर छन्।

जिग्मे खेसेर नामग्येल वाङ्चुक (भूटान)

डिसेम्बर २००५ मा राजा जिग्मे सिङ्गे वाङचुकले सन् २००८ मा सिंहासन त्याग गर्ने र आफ्ना छोरालाई सत्ता हस्तान्तरण गर्ने मनसाय सार्वजनिक गर्नुभयो। त्यसपछि युवराज खेसरलाई क्रमशः राज्य सञ्चालनका जिम्मेवारी सुम्पिन थालियो। ९ डिसेम्बर २००६ मा शाही आदेशमार्फत औपचारिक रूपमा सिंहासन हस्तान्तरण गरियो र जिग्मे खेसेर नामग्येल वाङ्चुक भुटानका पाँचौँ ड्र्यागन राजा बने।

६ नोभेम्बर २००८ मा उहाँको औपचारिक राज्याभिषेक सम्पन्न भयो। उहाँको शासनकाल लोकतान्त्रिक संक्रमण, सुशासन र “ग्रस नेशनल ह्यापिनेस” दर्शनको सुदृढीकरणसँग जोडिन्छ। जनतासँग प्रत्यक्ष संवाद, ग्रामीण विकास र राष्ट्रिय एकतामा जोड दिने शैलीका कारण राजा खेसर भुटानमा अत्यन्त सम्मानित र लोकप्रिय शासकका रूपमा चिनिन्छन्।

२६ वर्षको उमेरमा जिग्मे खेसेर नामग्येल वाङ्चुक भूटानका राजा बने। उनले शासनको माध्यमबाट ग्रोस नेशनल ह्याप्पिनेसको दर्शन अघि बढाए, जसले देशमा केवल आर्थिक वृद्धि मात्र होइन, जनताको सुख, सामाजिक सन्तुलन, सांस्कृतिक संरक्षण र वातावरणीय दिगोपनलाई पनि प्राथमिकता दिने नीति स्थापित गर्‍यो। उनको नेतृत्वले परम्परागत विकासको परिभाषालाई फेरि लेख्ने काम गर्‍यो र विश्वभरि भूटानलाई दिगो विकास र मानव केन्द्रित शासनको उदाहरण बनायो। राजा वाङ्चुकको दृष्टिकोणले देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले राष्ट्रको दीर्घकालीन भलाइ र सामाजिक सन्तुलनमा ठोस प्रभाव पार्न सक्छ।

नायिब बुकेले (एल साल्भाडोर)

नायिब आर्मान्डो बुकले ओर्टेज २४ जुलाई १९८१ मा सान साल्भाडोर, एल साल्भाडोरमा जन्मिए। उनका पिता आर्मान्डो बुकले काट्टान व्यवसायी र रासायनिक इन्जिनियर थिए भने उनकी माता ओल्गा मारीना ओर्टेज क्याथोलिक थिइन्। बुकेले आफ्नो प्रारम्भिक शिक्षा प्यान–अमेरिकी विद्यालयबाट १९९९ मा पूरा गरे। उनले प्रारम्भिक रूपमा कानून अध्ययन गर्न सेंट्रल अमेरिकन युनिभर्सिटी भर्ना भए।

२०११ मा बुकले राजनीतिमा प्रवेश गर्ने घोषणा गरे र २०१२ मा फाराबुन्दो मार्ती राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा (एफ–एम–एल–एन) पार्टीमा प्रवेश गरी न्युओ कुष्काटलान नगरपालिकाको मेयरमा निर्वाचित भए। उनले युवाहरूका लागि छात्रवृत्ति कार्यक्रम शुरू गरे र आफ्नै तलब दान गरेर कार्यक्रम संचालन गरे। २०१५ मा बुकले सान साल्भाडोरको मेयर पदका लागि उम्मेदवारी दिए र प्रमुख प्रतिद्वन्द्वी एडविन ज़ामोरालाई हराउँदै निर्वाचित भए। मेयरका रूपमा उनले शहरको ऐतिहासिक डाउनटाउन क्षेत्रको पुनर्संरचना सुरु गरे, सडक नामहरू पुनःनिर्धारण गरे, सडक बजार र प्रकाश योजना कार्यान्वयन गरे।

बुकले “डाल्टन प्रोजेक्ट” र “माइ न्युव स्कूल” जस्ता परियोजनाहरू सुरु गरी युवाहरूलाई अपराधमा प्रवेश हुनबाट रोक्ने प्रयास गरे। उनले अन्तर्राष्ट्रिय नगरपालिकाहरूसँग सम्बन्ध स्थापित गर्न पनामा सिटी र ताइपेई सहरसँग साझेदारी गरे। तर, जनवरी २०१६ मा ट्रोल सेन्टर प्रकरणमा उनीमाथि साइबर आक्रमणको आरोप लाग्यो। बुकले यस आरोप अस्वीकार गरे र २०१८ मा जनरल अटर्नीको कार्यालयले अनुसन्धान पछि कुनै प्रमाण नदेखाएको घोषणा गर्‍यो।

२०१७ मा पार्टीभित्र असहमति र राजनीतिक दबाबका कारण बुकलाई एफ–एम–एल–एनबाट निष्कासित गरियो, जसपछि उनले आफ्नो नयाँ पार्टी नुएवस इडेयस स्थापना गरी राष्ट्रपतिक अभियान अघि बढाए।

३७ वर्षको उमेरमा नायिब बुकेलेले एल साल्भाडोरको राष्ट्रपति पद सम्हाले। उनले आफ्नो नेतृत्वमा डिजिटल सुरक्षा, युवा सहभागिता र अपराध नियन्त्रण नीतिलाई मुख्य प्राथमिकता दिएका छन्। बुकेलेले प्रविधिको उपयोग गरी सरकारको कार्यशैली पारदर्शी बनाउने प्रयास गरे र युवालाई निर्णय प्रक्रियामा सक्रिय सहभागी गराए। उनका कदमहरूले देशमा सुरक्षा सुधार, अपराध न्यूनीकरण र नवप्रवर्तनमूलक नीति कार्यान्वयन गर्न महत्वपूर्ण योगदान दिए। बुकेलेको नेतृत्वले स्पष्ट देखाउँछ कि युवा शक्ति र आधुनिक दृष्टिकोणले राष्ट्रको नीति, सुरक्षा र सामाजिक स्थायित्वमा ठोस प्रभाव पार्न सक्छ।

जसिंडा आर्डेन (न्युजिल्याण्ड)

जासिन्दा केट लरेल्ल आर्डर्न २६ जुलाई १९८० मा ह्यामिल्टन, न्यूजील्याण्डमा जन्मिइन्। उनी मोरिन्सभिल र मुरुपारामा हुर्किइन्। उनका पिता, रोस आर्डर्न, प्रहरीमा कार्यरत थिए भने उनकी माता, लरेल्ल आर्डर्न, विद्यालयमा खानपान सहायकको रूपमा कार्यरत थिइन्। जासिन्दासँग उनकी एक दिदी, लुइस, छिन्। आर्डर्नले आफ्नो बाल्यकाल चर्च अफ जीसस क्राइस्ट अफ लाटर-डे सेन्ट्स (एलडीएस) मा हुर्किएर बिताइन् र उनका काकाले चर्चमा उच्च पद सम्हालेका छन्। उनी १७ वर्षको उमेरमा लेबर पार्टीमा प्रवेश गरिन् र आफ्नी आमा मार्फत राजनीतिमा सक्रिय भइन्।

आर्डर्नले मोरिन्सभिल कलेजबाट प्रारम्भिक शिक्षा प्राप्त गरेकी थिइन् र त्यहाँ विद्यालय बोर्डमा विद्यार्थी प्रतिनिधि समेत बनेकी थिइन्। उनले स्कूल पढाइकै समयमा स्थानीय फिस एण्ड चिप्स पसलमा पहिलो जागिर पनि पाइन। २००१ मा उनले युनिभर्सिटी अफ वाइकाटोबाट कम्युनिकेशन स्टडिजमा स्नातक उपाधि प्राप्त गरिन्। त्यसै वर्ष उनले अमेरिकी एरिजोना स्टेट युनिभर्सिटीमा एक सेमेस्टर अध्ययन गरिन्।

स्नातक पछि उनले फिल गोफ र हेलेन क्लार्कको कार्यालयमा अनुसन्धानकर्ता (रिसर्चर)को रूपमा काम गरिन्। केही समय न्यूयोर्क, अमेरिकामा सामाजिक सेवामा स्वयंसेवा गरेपछि उनी २००६ मा लन्डन, बेलायत गई टोनी ब्लेयरको प्रधानमन्त्री कार्यकालमा क्याबिनेट अफिसमा वरिष्ठ नीति सल्लाहकार बनिन्। उनी बेलायतको होम अफिसमा समेत प्रहरी नीतिको समीक्षा गर्न संलग्न भइन्। यसरी आर्डर्नले प्रारम्भिक राजनीतिक अनुभव र अन्तर्राष्ट्रिय नीति समझदारी हासिल गरिन्।

३७ वर्षको उमेरमा जसिंडा आर्डेन न्युजिल्याण्डकी प्रधानमन्त्री बनेकी थिइन्। उनले आफ्नो नेतृत्वमा समावेशी नीति, लैङ्गिक समानता र सामाजिक न्यायलाई प्राथमिकता दिइन्। आर्डेनले प्राकृतिक प्रकोप र आकस्मिक संकटहरूको प्रभावकारी व्यवस्थापनमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्‍याइन्। उनका निर्णय र रणनीतिले देशलाई सुरक्षित, समावेशी र दिगो विकासको मार्गमा अघि बढायो। आर्डेनको नेतृत्वले देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले जटिल चुनौतीहरूमा पनि स्पष्ट सोच, साहस र नीतिगत स्थिरता प्रदान गर्न सक्छ। उनको दृष्टिकोणले विश्वमा युवा महिला नेताहरूको महत्वपूर्ण उदाहरण प्रस्तुत गरेको छ।

पाएटोनगटर्न शिनावात्रा (थाइल्याण्ड)

पेटोंगटर्न सिन् नवत्रा २१ अगस्ट १९८६ मा बैंकक, थाइल्याण्डमा जन्मिन्। उनी पूर्व प्रधानमन्त्री थक्सिन सिन् नवत्रा की कान्छी छोरी र पूर्व प्रधानमन्त्री यिङलक सिन् नवत्राकी भतिजी हुन्। प्रारम्भिक शिक्षा उनले सेंट जोसेफ्स कन्भेन्ट स्कुल र माटेर देई स्कुलमा प्राप्त गरिन्। २००८ मा चुलालोंगकोर्न विश्वविद्यालयबाट राजनीतिक विज्ञानमा स्नातक गरेकी उनले त्यसपछि यूनिभर्सिटी अफ सरे, इङ्ल्यान्डबाट अन्तर्राष्ट्रिय होटल व्यवस्थापनमा मास्टर डिग्री लिइन्।पेटोंगटर्न व्यवसायमा पनि सक्रिय छिन्। उनी एससी एसेट कर्पोरेसनकी ठूलो शेयरधनी हुन् र थाइकॉम फाउन्डेसनकी निर्देशक पनि। उनको परिवारको सम्पत्ति र व्यापारले उनलाई थाइल्याण्डमा आर्थिक दृष्टिले सशक्त बनाएको छ।

राजनीतिमा प्रवेश गर्नु अघि उनी परिवारको राजनीतिक धरोहरको प्रतिनिधित्व गर्दै प्युए थाई पार्टीको प्युए थाई परिवारको प्रमुख नियुक्त भइन्। २०२३ मा उनी पार्टीको नेतृ निर्वाचित भइन् र २०२४ मा थाइल्याण्डको प्रधानमन्त्री बनिन्। यसरी उनी थाइल्याण्डकी कान्छी प्रधानमन्त्री र दोस्रो महिला प्रधानमन्त्री बन्न सफल भइन्।प्रधानमन्त्रीको कार्यकालमा उनीले आफ्नो पिताको राजनीतिक प्रभाव र विवादसँग जुधिन्। जुलाई २०२५ मा उनले कंबोडियाका पूर्व नेता हुन सेनसँगको फोन वार्ता लीक भएपछि संवैधानिक अदालतले उनलाई पदमुक्त गर्यो। उनको कार्यकाल छोटो भए पनि उनले सांस्कृतिक, स्वास्थ्य र राष्ट्रिय रणनीति समितिमा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरिन्। पेटोंगटर्नको प्रशासनले युवा नेतृत्व र पारिवारिक राजनीतिक धरोहरको मिश्रण देखाएको छ।

३७ वर्षको उमेरमा पाएटोनगटर्न शिनावात्रा थाइल्याण्डकी प्रधानमन्त्री बनेकी थिइन्। उनले आफ्नो नेतृत्वमा युवा सहभागिता, पारदर्शिता र सामाजिक न्यायमा नयाँ दृष्टिकोण प्रस्तुत गरिन्। शिनावात्राले सरकारी प्रणालीमा पारदर्शिता बढाउने, नीति निर्माणमा युवाको सहभागिता सुनिश्चित गर्ने र सामाजिक समानताको लागि ठोस कदम चाल्ने प्रयास गरेकी छिन्। उनका कदमहरूले देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले जटिल सामाजिक र राजनीतिक चुनौतीहरूमा पनि नवप्रवर्तन, स्पष्ट सोच र दिगो सुधार ल्याउन सक्ने क्षमता राख्दछ। उनको उदाहरणले विश्वभरका युवा नेताहरूका लागि प्रेरणाको स्रोत प्रस्तुत गर्दछ।

ग्याब्रियल बोरिक (चिली)

गेब्रियल बोरिक फन्ट ११ फेब्रुअरी १९८६ मा पन्टा अरेनास, चिलीमा जन्मेका थिए। उनको पिताको परिवार क्रोएशियन मूलको छ, र मातृ पक्ष क्याटालन हो। बोरिक दुई भाइका साथ हुर्किए। प्रारम्भिक शिक्षा उनले पन्टा अरेनासको ब्रिटिश स्कूलमा पाए र २००४ मा सांटियागो गएर चिली विश्वविद्यालयमा कानून अध्ययन गर्न थाले। यद्यपि उनले कानुनी परीक्षा पास नगरी डिग्री लिन सकेनन्, बोरिकले सधैं लेखक बन्ने र सामाजिक न्यायमा काम गर्ने लक्ष्य राखेका थिए।

उनको राजनीतिक जीवन विद्यार्थी नेताबाट सुरु भयो। उनले २०११ को विद्यार्थी आन्दोलनमा प्रमुख भूमिका खेले र विश्वविद्यालयको विद्यार्थी संघको अध्यक्ष बने। बोरिकको नेतृत्वमा विद्यार्थीहरुले शिक्षा सुधार र अधिकारको लागि लामो विरोध गरे। उनको नेतृत्व क्षमता र सामाजिक दृष्टिकोणले उनलाई चिलीमा लोकप्रिय बनायो।

२०१३ मा उनी स्वतन्त्र उम्मेदवारको रूपमा चिलीको क्षेत्र ६० (हाल क्षेत्र २८) बाट प्रतिनिधि सभा सदस्य चुनिए। उनले मानवअधिकार, आदिवासी समुदाय, श्रम र सामाजिक सुरक्षा आयोगहरूमा सक्रिय भूमिका खेले। बोरिकले स्वतन्त्र बेंचसँग मिलेर शिक्षा सुधार र युवा मुद्दाहरूमा बहसमा महत्वपूर्ण योगदान दिए।२०१६ मा उनी र उनका सहयोगीहरूले स्वतन्त्र बायाँ दलबाट अलग भई स्वतन्त्रवादी आन्दोलनको स्थापना गरे। बोरिकले विद्यार्थी राजनीति र राष्ट्रिय राजनीतिक प्रणालीमा सामन्जस्यपूर्ण दृष्टिकोण अपनाउँदै नयाँ बायाँ गठबन्धन निर्माण गर्ने प्रयास गरे। यसरी उनी चिलीको युवा र उदारबायाँ नेतृत्वको प्रमुख प्रतिनिधि बने।

३७ वर्षको उमेरमा पाएटोनगटर्न शिनावात्रा थाइल्याण्डकी प्रधानमन्त्री बनेकी थिइन्। उनले आफ्नो नेतृत्वमा युवा सहभागिता, पारदर्शिता र सामाजिक न्यायमा नयाँ दृष्टिकोण प्रस्तुत गरिन्। शिनावात्राले सरकारी प्रणालीमा पारदर्शिता बढाउने, नीति निर्माणमा युवाको सहभागिता सुनिश्चित गर्ने र सामाजिक समानताको लागि ठोस कदम चाल्ने प्रयास गरेकी छिन्। उनका कदमहरूले देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले जटिल सामाजिक र राजनीतिक चुनौतीहरूमा पनि नवप्रवर्तन, स्पष्ट सोच र दिगो सुधार ल्याउन सक्ने क्षमता राख्दछ। उनको उदाहरणले विश्वभरका युवा नेताहरूका लागि प्रेरणाको स्रोत प्रस्तुत गर्दछ।

ड्यानियल नोबोआ (इक्वेडर)

डेनियल रोय गिलक्रिस्ट नोबोआ आजिन ३० नोभेम्बर १९८७ मा मियामी, अमेरिका मा जन्मेका थिए र गुआयाकिल, इक्वेडोरमा हुर्किएका थिए। उनी व्यवसायी पिताको नबोआ कर्पोरेशनको उत्तराधिकारी मानिन्छन्। नोबोआले न्यूयोर्क युनिभर्सिटीको स्टर्न स्कूल अफ बिजनेसबाट स्नातक गरे र कलेग विश्वविद्यालय, इलिनोइसबाट एमबीए प्राप्त गरे। १८ वर्षको उमेरमा उनले आफ्नै कम्पनी डीएनए इन्टरटेन्मेन्ट ग्रुप स्थापना गरेका थिए।

नोबोआ २०२१ मा राष्ट्रिय विधानसभा सदस्य चुनिए। उनी आर्थिक विकास समितिका अध्यक्ष बने र मध्यम-दक्षिणपन्थी राजनीतिक दृष्टिकोण अपनाए। २०२३ मा पृष्ठभूमिमा राजनीतिक संकटको बीचमा उनले राष्ट्रवादी डेमोक्रेटिक एक्शन पार्टीको टिकटमा राष्ट्रपतिका लागि उम्मेदवारी घोषणा गरे। प्रारम्भिक मतदानमा कमजोर पोलिङ भए तापनि उनले दोस्रो चरणमा लुइसा गोंजालेसलाई हराएर ५५% मतसहित राष्ट्रपति बने। उनी इक्वेडोरको इतिहासमा सबैभन्दा कम उमेरमा निर्वाचित राष्ट्रपति हुन्।

राष्ट्रपति पद ग्रहण गरेपछि नोबोआले अपराध नियन्त्रण, रोजगारी सिर्जना, न्याय सुधार र विदेशी निवेश आकर्षित गर्न पहल गरे। उनले मादक पदार्थ नियन्त्रण कार्यक्रम सुरु गरे र सरकारले खर्च कटौती गर्दै सुनको आरक्षित मार्फत राजस्व बढाउने योजना ल्याए। विदेश नीति क्षेत्रमा उनले संयुक्त राष्ट्र सुरक्षा परिषद् सम्बोधन गरे र युक्रेन तथा अर्जेन्टिनाका राष्ट्रपतिसँग भेटवार्ता गरे। नोबोआले युवापुस्ता र आर्थिक सुधारमा जोड दिने शैली अपनाउँदै इक्वेडोरमा नयाँ राजनीतिक युगको सुरुवात गरेका छन्।

३५ वर्षको उमेरमा ग्याब्रियल बोरिक चिलीका राष्ट्रपति बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा आर्थिक सुधार, सामाजिक समानता र युवा नीति नेतृत्वमा विशेष जोड दिए। बोरिकले शिक्षा, रोजगार र सामाजिक सुरक्षामा नवप्रवर्तन ल्याउने प्रयास गरे। उनका कदमहरूले देशमा युवा सहभागिता, पारदर्शिता र दिगो विकासलाई प्रोत्साहन दिएका छन्। बोरिकको दृष्टिकोणले स्पष्ट देखाउँछ कि युवा नेतृत्वले राष्ट्रको आर्थिक, सामाजिक र राजनीतिक सुधारमा ठोस प्रभाव पार्न सक्छ, साथै युवालाई निर्णायक भूमिकामा समावेश गर्न प्रेरित गर्न सक्छ। उनको उदाहरणले विश्वभरका युवा नेताहरूका लागि मार्गदर्शन प्रस्तुत गर्दछ।

लेओ वराडकार (आयरल्याण्ड)

लियो वराद्कारको राजनीतिक जीवन सानो उमेरबाट सुरु भएको थियो। उनले १६ वर्षको उमेरमा यंग फाइन गाएलमा प्रवेश गरे र युवावस्थामा पार्टीको गतिविधिमा सक्रिय रहे। २००३ मा उनी फिंगल काउन्टी काउन्सिलमा सह-निर्धारित सदस्य बने। २००४ को स्थानीय निर्वाचनमा उनले देशभर सबैभन्दा बढी पहिलो प्राथमिकता मत पाएर निर्वाचन जिते। २००७ मा उनी डायल एरेन (आइरिश संसद)मा निर्वाचित भए। उनी २००७–२०११ अवधिमा सांसदको रूपमा काम गर्दै पार्टी र क्षेत्रीय विकासका महत्वपूर्ण परियोजनामा सक्रिय रहे।

२०११ मा फाइन गाएलले १४ वर्षपछि सरकारमा प्रवेश गरेपछि वराद्कार मन्त्रीमण्डलमा समावेश भए। उनले यातायात, पर्यटन र खेलकूद मन्त्रालयको जिम्मेवारी सम्हाले र त्यहाँ सार्वजनिक पूर्वाधार र पर्यटन प्रवर्द्धनमा ध्यान दिए। वराद्कारले स्वास्थ्य सेवा सुधारमा पनि योगदान दिए, जहाँ उनी सुलभ र गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवामा जोड दिने प्रयासमा रहे।

वराद्कारको प्रारम्भिक राजनीतिक यात्रा युवा नेतृत्व, सामाजिक मुद्दामा प्रतिबद्धता र प्रगतिशील दृष्टिकोणको उदाहरण हो। उनको उदार आर्थिक नीतिहरू, सामाजिक सुधार र सक्रिय संसदिय भूमिका उनलाई आयरल्याण्डको प्रमुख नेतामा परिणत गर्ने आधार बने। यसरी उनी कम उमेरमै प्रभावशाली राजनीतिक व्यक्तित्वका रूपमा स्थापित भए।

३८ वर्षको उमेरमा लेओ वराडकार आयरल्याण्डका प्रधानमन्त्री बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा युवा सोच, नवप्रवर्तन र पारदर्शितालाई प्राथमिकता दिए। वराडकारले राजनीतिक प्रक्रियामा युवा सहभागिता र प्रशासनिक सुधारमा जोड दिए, जसले आयरल्याण्डमा आधुनिक र दिगो नेतृत्वको उदाहरण प्रस्तुत गर्‍यो। उनका नीति र निर्णयहरूले सामाजिक समानता, स्वास्थ्य सेवा सुधार र आर्थिक विकासमा स्पष्ट प्रभाव पारे। वराडकारको नेतृत्वले देखाउँछ कि उमेर केवल संख्या होइन, तर दृष्टिकोण, नवीनता र साहसले राष्ट्रको भविष्यमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्‍याउन सक्छ।

एमानुएल माक्रोन (फ्रान्स)

३९ वर्षको उमेरमा एमानुएल माक्रोन फ्रान्सका राष्ट्रपति बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा केन्द्रवादी, प्रगतिशील र आर्थिक सुधारमुखी नीति अघि बढाए। माक्रोनले पारम्परिक पार्टी संरचना परित्याग गर्दै नयाँ राजनीतिक आन्दोलन ला रिपब्लिक एन मार्शेमार्फत युवामुखी र नवप्रवर्तनशील दृष्टिकोण प्रस्तुत गरे। उनका कदमहरूले फ्रान्समा सामाजिक–आर्थिक सुधार, रोजगार सृजना र यूरोपेली सङ्घीय अनुकूलतामा बलियो प्रभाव पारे। माक्रोनको नेतृत्वले देखाउँछ कि युवा शक्ति र नवीन दृष्टिकोणले राष्ट्रिय नीति र दिगो परिवर्तनमा ठोस योगदान गर्न सक्छ।

इम्यानुएल म्याक्रोनको आर्थिक नीति मुख्य रूपमा उद्यमशीलता, रोजगारी सिर्जना, र बजार-मित्रता नीतिमा केन्द्रित छ। मन्त्री हुँदा उनले “म्याक्रोन कानून” ल्याएर आइतबार र रातिको कामसम्बन्धी प्रतिबन्धहरूलाई सजिलो बनाएका थिए र सरकारी प्रक्रियाहरू सरल बनाउने प्रयास गरेका थिए। उनले ठूलो कम्पनीहरूमा राज्यको भागबन्डा सुनिश्चित गर्दै पनि सरकारी हस्तक्षेप सीमित गर्ने रणनीति अपनाए। राष्ट्रपति भएपछि म्याक्रोनले कर सुधार, श्रम कानून सुधार, र पेंशन प्रणाली सुधारमा जोड दिए। उनका नीतिहरूले फ्रान्सेली व्यवसायमा लचिलोपन ल्याउने प्रयास गरे, जसले कम्पनीहरूलाई कामदार भर्ती र निकाल्न सजिलो बनायो। यसैगरी, उनले पूर्वी यूरोपबाट सस्तो श्रम ल्याउने कम्पनीहरूको गतिविधिलाई सीमित गर्ने र फ्रान्सेली मजदुरको रोजगारी सुरक्षामा जोड दिने नीति अवलम्बन गरे। म्याक्रोनले हरित ऊर्जा संक्रमणमा पनि लगानी बढाए र नवप्रवर्तन र डिजिटल अर्थतन्त्रको प्रवर्द्धन गरे। यसका बाबजुद उनका विरोधीहरूले उनलाई “धनीहरूको राष्ट्रपति” भन्दै आलोचना गरे। २०१८–२०२० मा पेंशन सुधार र सामाजिक विरोधले प्रदर्शनहरू निम्त्याए। आर्थिक नीतिले लामो अवधिमा फ्रान्सको प्रतिस्पर्धात्मकता बढाउने र रोजगारी सिर्जना गर्ने लक्ष्य राखेको छ।

ग्याब्रियल अत्ताल (फ्रान्स)

ग्याब्रियल अत्ताल (जन्म १६ मार्च १९८९, क्लामार्ट, फ्रान्स) फ्रान्सका युवा राजनीतिज्ञ हुन्। उनले डिसेम्बर २०२४ देखि रेनेसाँस पार्टीको महासचिव र सेप्टेम्बर २०२४ देखि राष्ट्रिय सभामा रेनेसाँस समूहका अध्यक्षको रूपमा सेवा गरिरहेका छन्। जनवरी २०२४ देखि सेप्टेम्बर २०२४ सम्म उनी फ्रान्सका प्रधानमन्त्री बनेका थिए र ३४ वर्षको उमेरमा फ्रान्सको इतिहासका सबैभन्दा युवा र पहिलो खुलेआम समलिंगी प्रधानमन्त्री बने।

उनले २०१७ मा राष्ट्रिय सभा निर्वाचनमा विजयी भएपछि २०१८ मा राष्ट्रिय शिक्षा तथा युवा मन्त्रालयको कनिष्ठ मन्त्री बने र पाँचौं गणराज्य स्थापना पछि सबैभन्दा कम उमेरमा फ्रान्स सरकारमा सेवा गर्ने व्यक्ति बने। पछि उनी २०२० मा सरकारका प्रवक्ताका रूपमा, २०२२ मा सार्वजनिक कार्य तथा खाताको मन्त्रीका रूपमा र २०२३ मा राष्ट्रिय शिक्षा तथा युवा मन्त्रालयमा नियुक्त भए।अत्तालको प्रारम्भिक जीवन पेरिसको १३ औं र १४ औं एरन्डिसमेन्टमा तीन बहिनीहरूसँग बित्यो। उनका पिता य्भेस अत्ताल टुनिसियन यहूदी वंशका वकिल र फिल्म निर्माता थिए भने आमा मारिए दे कुरिस रुसी अर्बोडोक्स ख्रीष्टियनकी कर्मचारी थिइन्। उनले आफ्नो आमाको धर्मअनुसार ख्रीष्टियन विश्वासमा हुर्किएका थिए।

३४ वर्षको उमेरमा ग्याब्रियल अत्ताल फ्रान्सका प्रधानमन्त्री बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा डिजिटल नेतृत्व र युवा सहभागितालाई प्राथमिकता दिए। अत्तालले प्रविधिको प्रभावकारी प्रयोग गरी सरकारी निर्णय प्रक्रियामा पारदर्शिता र नवप्रवर्तनको वातावरण सिर्जना गरे। उनका कदमहरूले युवा शक्तिलाई निर्णय निर्माण र नीति कार्यान्वयनमा सक्रिय रूपमा समावेश गर्ने मार्ग खोल्यो। अत्तालको दृष्टिकोणले देखाउँछ कि युवा नेतृत्व केवल उमेरको कुरा होइन, तर देशको आधुनिकरण, सामाजिक सहभागिता र दिगो विकासमा ठोस प्रभाव पार्न सक्षम हुन्छ। उनको उदाहरणले विश्वभरिका युवाहरुलाई प्रेरणा प्रदान गर्दछ।

जस्टिन ट्रुडो (क्यानाडा)

जस्टिन पियरे जेम्स ट्रुडो (जन्म २५ डिसेम्बर १९७१, ओटावा, क्यानडा) क्यानडाका राजनीतिक नेता हुन्। उनी २०१५–२०२५ सम्म क्यानडाका २३औँ प्रधानमन्त्री बने र लिबरल पार्टीका नेता २०१३–२०२५ सम्म रहे। ट्रुडो प्रधानमन्त्री बनेका बेला ४३ वर्षको उमेरमा इतिहासका दोस्रो सबैभन्दा युवा प्रधानमन्त्री थिए र पहिलो पटक sitting prime minister को छोराले पद सम्हाले। उनी क्यानडाका पूर्व प्रधानमन्त्री पियर ट्रुडोका जेठो छोरा हुन्।

शिक्षा क्षेत्रमा, उनले म्याकगिल विश्वविद्यालयबाट अंग्रेजी साहित्यमा स्नातक र ब्रिटिश कोलम्बिया विश्वविद्यालयबाट शिक्षा स्नातक डिग्री हासिल गरे। उनले भ्यानकुभरमा माध्यमिक विद्यालयमा शिक्षकको रूपमा काम गरे र त्यसपछि मङ्ट्रियलमा फर्केर अध्ययन जारी राखे। युवावस्थादेखि नै उनले सामाजिक सेवा र युवा कार्यक्रमहरूमा नेतृत्व दिए; २००२–२००६ मा ट्रुडोले क्याटिमाभिक युवा च्यारिटीको अध्यक्षता गरे र २००६ मा लिबरल पार्टीको युवा नवप्रवर्तन टास्क फोर्सको अध्यक्ष बने।

२००८ मा उनी संसद सदस्य निर्वाचित भए र विपक्षीको रुपमा युवा, बहुसांस्कृतिकता, नागरिकता र आप्रवासनसम्बन्धी क्रिटिक बने। २०१३ मा लिबरल पार्टीको नेतृत्व लिँदा उनले पार्टीलाई मजबुत बनाएका थिए। २०१५ मा उनले पार्टीलाई बहुमत सरकारमा पुर्‍याए। ट्रुडोको प्रशासनले बाल सहायता योजना, क्यानडा-यूएस-मेक्सिको व्यापार सम्झौता, कार्बन कर र स्वास्थ्य, शिक्षा तथा आप्रवासन नीतिमा महत्वपूर्ण सुधारहरू अघि बढायो।

४३ वर्षको उमेरमा जस्टिन ट्रुडो क्यानाडाका प्रधानमन्त्री बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा समावेशी समाज, शिक्षा सुधार र जलवायु नीतिमा नवीनता ल्याए। ट्रुडोले सामाजिक समानता, महिला सशक्तिकरण र विविधतामूलक नीति मार्फत राष्ट्रलाई समावेशी मार्गमा अघि बढाउने प्रयास गरे। उनका कदमहरूले युवा सहभागिता, नवप्रवर्तन र दिगो विकासलाई प्रोत्साहन दिएका छन्। ट्रुडोको दृष्टिकोणले देखाउँछ कि उमेर मात्र संख्या होइन, तर साहस, नवीनता र स्पष्ट सोचले राष्ट्रको नीति र सामाजिक संरचनामा ठोस प्रभाव पार्न सक्छ। उनको उदाहरण विश्वका युवा नेताहरूका लागि प्रेरणादायी छ।डेभिड क्यामेरन (युके) – ४३ वर्षमा प्रधानमन्त्री बनेका, उनले आर्थिक सुधार र विश्वसनीय कूटनीति को भूमिका निर्वाह गरे।

रिशी सुनक (युके)

रिषी सुनक (जन्म १२ मे १९८०, साउथेम्पटन, ब्रिटेन) ब्रिटिश राजनीतिज्ञ हुन्। उनी २०२२–२०२४ सम्म युकेका प्रधानमन्त्री र कन्जरभेटिभ पार्टीका नेता रहे। ४२ वर्षको उमेरमा प्रधानमन्त्री बनेर उनी इतिहासका सबैभन्दा युवा नेताहरूमा गिनिन्छन्। सुनक भारतीय वंशीय पितामाता East Africa बाट ब्रिटेन आएका थिए। उनले विन्चेस्टर कलेज र अक्सफोर्ड विश्वविद्यालयबाट शिक्षा प्राप्त गरे र पछि स्टानफोर्ड विश्वविद्यालयबाट एमबीए डिग्री लिए। विश्वविद्यालयमा हुँदा उनी कन्जरभेटिभ पार्टीमा आबद्ध भए। परिवारमा उनी तीन दाजुभाइ-बहिनीमध्ये जेठो हुन्। उनका पिता NHS मा चिकित्सक र आमा फार्मासिस्ट थिइन्। सुनकले बैंकिङ र हेज फन्ड क्षेत्रमा अनुभव हासिल गरे र २०१५ मा संसद सदस्य बने।

४२ वर्षको उमेरमा रिषी सुनक युकेका प्रधानमन्त्री बने। उनले आफ्नो नेतृत्वमा नयाँ राजनीतिक र आर्थिक दृष्टिकोण प्रस्तुत गरे। सुनकले अर्थतन्त्र सुधार, कर नीति सुधार, सार्वजनिक खर्चको व्यवस्थापन र नवप्रवर्तनको माध्यमबाट राष्ट्रलाई दिगो विकासको मार्गमा अघि बढाउने प्रयास गरे। उनका कदमहरूले युवा सहभागिता, नवप्रवर्तन र पारदर्शितामा जोड दिएको देखाउँछ। सुनकको दृष्टिकोणले स्पष्ट पार्दछ कि युवा नेतृत्वले जटिल राजनीतिक र आर्थिक चुनौतीहरूमा पनि नवीनता, स्पष्ट सोच र दिगो रणनीति लागू गर्न सक्छ र राष्ट्रलाई आधुनिक र प्रतिस्पर्धात्मक बनाउने क्षमता राख्दछ।

विश्वका धेरै युवा नेताहरूले परम्परागत राजनीतिक संरचना र मतदान प्रक्रियालाई चुनौती दिँदै, युवा मतदातालाई सशक्त प्रतिनिधित्व गराउने नयाँ मंच र रणनीति निर्माण गरेका छन्। यसले लोकतान्त्रिक प्रक्रिया, नीति निर्माणमा सहभागिता, र निर्णयमा निष्पक्षता जस्ता मूल्यहरूलाई बलियो बनाउँछ। युवा नेताहरूले पारदर्शिता, जवाफदेहिता र सक्रिय सहभागितालाई प्राथमिकता दिएका छन्, जसले शासनमा जनताको विश्वास बढाउँछ।

युवा नेतृत्वले समाजका अल्पसंख्यक, महिला, विपन्न र विवेकशिल वर्गलाई अगाडि ल्याउन मद्दत गरेका छन्। उदाहरणका लागि फिनल्याण्डकी सान्ना मारिनले सामाजिक सुरक्षा र लैङ्गिक समानता सुधारमा केन्द्रित नीति अघि बढाइन्, जसले समावेशी नेतृत्वको एक महत्वपूर्ण आयाम प्रस्तुत गर्‍यो।युवा नेताहरूले डिजिटल प्रविधि र सामाजिक सञ्जाल मार्फत जनता सँग सीधा संवाद गर्दै पारदर्शिता र समावेशी नेतृत्व स्थापित गरेका छन्। फ्रान्सका ग्याब्रियल अत्ताल जस्ता नेताहरूले ३० वर्षभन्दा कम उमेरमा डिजिटल नेतृत्वमा दक्षता प्रदर्शन गरेका छन्, जसले नीति निर्माण प्रक्रिया अझ नवप्रवर्तनशील र पहुँचयोग्य बनाएको छ।